Koppelingen:
Vorig artikel: BELOKE II
Volgend artikel: BELOKEN II
GTB Woordenboeken: WNT

BELOKENI

Woordsoort: znw(o., v.)

Varianten: beloke, biloke

Modern lemma: beloken

(beloke, biloke), znw. o. en vr. Van beluken (zie ald.), en vgl. beluuc.
1.  Omheining, park; fr. enceinte.
So lijd die hage … ende gaet binnen den beloke, Rose 2842, Vlaanderen/Brabant, 1301-1325.
2.  Beperkt of afgesloten grondgebied, en vervolgens grenzen in het alg.; lat. fines.
(Si) makeden suver die steenroken al omme ende omme binnen haren beloken, Velth. IV, 3, 21, Brabant, 1340-1360.
3.  Ruimte.
De meeste pijpe, die binden belokenen van den voors. oorghelhusen staen sal, ZVl. Bijdr. 6, 346.
4.  Huis, woning, erf.
Die huussoukinghe doet, dats te wetene bin een mans belokene, die beledere boet LX .. Elc man mach hem verweeren bin sinen belokene met alrehande wapine up sine verweeringhe, Wetten, usagien en ordonnancien van Hasebrouck (Hs. 14de eeuw)., Holland
Dat hi quam in evelen wille binden belokene van P., Invent. v. Brugge 5, 81, Vlaanderen, 1432-1468.
5.  Gevangenis.
Het lach een Ridder ter biloken, Velth. IV, 52, 16, Brabant, 1340-1360.