Koppelingen:
Vorig artikel: VERKERKEREN Volgend artikel: VERKERSTEN

VERKERNEN

Woordsoort: ww.(intr.,refl.,zw.)

Modern lemma: verkernen

onz. en wederk. zw. ww. Van kern (I) met ver- (V).
1.  (Wederk.) Tot een kern, een groep van trouwe aanhangers worden.
Ook hier won hij een aanhang, die gaandeweg zich verkernde tot een liberale keurbende, en waarvan de invloed op 's lands zaken al stelliger bleek,   V. GEND. STORT, Inez 7 (ed. 1936) [1925].
2.  (Onz.) (Bosb.) Van hout: tot kernhout worden.
  Veenman's Agrar. W.P. Encyclop. [1957].
— Een nieuw proces van spinthout, dat later deels wel kon verkernen, ontstond,   Bouwk. Encyclop. 1, 373 a [1954].
Een nieuwe laag spinthout, die later deels wel kon verkernen, ontstond,   Hout in alle T. 5, 363 [1955].
Afl. Verkerning.
  BEZEMER [1934].
Verkerning, de afsluiting en verharding van het kernhout,   V. DALE [1976].
— Dit proces, de verkerning, is … in veel opzichten van grote betekenis voor de mens,   W.P. Encyclop. 10, 827 b [1951].
In dit kernhout bevinden zich hars en looistoffen, die het een donkerder kleur geven. Zij maken het hout ongeschikt voor watertransport, maar tegelijk ook duurzamer. Deze zogenaamde verkerning is eigenlijk het belangrijkste proces in de vorming van bruikbaar hout,   VEDEL en LANGE, Bomen en Struiken 198 [vert. 1967].
© 2007 INL. Artikel gepubliceerd in 2001.