Koppelingen:
Vorig artikel: INSTIGATEUR Volgend artikel: INSTIGATOR

INSTIGATIE

Woordsoort: znw.(v.)

Modern lemma: instigatie

znw. vr. Fra., eng. instigation, uit lat. instigatio.
Aanprikkeling, aansporing, aanof ophitsing.
Instigatie, opstooking, anhitsing, anstouwing,   KOERBAGH, Bloemh. [1668].
—  Vooral in de uitdr. (in de omgangstaal nog zeer gewoon)
Op instigatie van —, op aandrijven, aansporen, aandringen van —; aangezet, aangespoord door —. Verg. fra. à l'instigation de —, eng. at the instigation of —.
Dat … Suppliante … voornamentlyk op instigatie en aanradinge van hare Roomsche vrienden …, weederom als Pensionaire haar intrek genomen had in het Klooster enz.,   Gr. Placaetb. 9, 355 a [1764].
Hij heeft het op instigatie van zijn vrienden gedaan. Hij heeft dat bezoek gebracht, maar het was op instigatie van zijn vrouw, anders was hij er nooit toe gekomen.   poëem WNT
© 2007 INL. Artikel gepubliceerd in 1911.