Door gebruik te maken van de GTB gaat u akkoord met de Eindgebruikersovereenkomst.

Koppelingen:
Aanvulling
Vorig artikel: OPVALLEN Volgend artikel: OPVAREN
GTB Woordenboeken: MNW

OPVANGEN

Woordsoort: ww.(trans.,st.)

Modern lemma: opvangen

bedr. st. ww. Uit Op, II, D, 1, a, α) en Vangen. Eigenlijk: Vangen zoodat iets niet beneden of op den grond komt, en vandaar: in den loop of de vlucht vangen.
+1.  Van zaken.
+2.  Van personen.
+3.  Oneigenlijk, vooral van wat men in zich opneemt.
Afl. Opvang, de bovenste opening van de maag, waardoor deze de spijzen opneemt; gewestelijk, b.v. te Oostende (”Die mensch hadde den kanker aan den opvang van de mage”, Loquela 9, 77 [1889])
opvanger, die opvangt
opvanging (”Wijde mondingen ter opvanging des rooks”, Handw. 2, 2 [1788].
Samenst. In de bet. 1, g). Opvangdraad enz.

Aanvulling bij OPVANGEN

Samenst. Opvangbak, bak aan een of andere machine of inrichting, om iets in op te vangen.
Moderne zaagmachines zijn vaak voorzien van een aangebouwde afzuiginstallatie om het gevormde zaagsel af te voeren. Bij de andere machines is alleen de opvangbak aangebracht en moet deze op een afzuiginstallatie, welke door de werkplaats loopt, worden aangesloten,   Bouwk. Encyclop. 1, 299 b [1954].
Bij het ledigen van de wagen wordt de laadbak achterover gekanteld en wordt de achterwand, die met de opvangbak en de genoemde schuiven een grote klep vormt, automatisch opengetrokken,   Bouwk. Encyclop. 2, 264 b [1955].
Opvangcentrum, plaats waar bep. hulpbehoevende menschen, b.v. vluchtelingen, zieken, verslaafden, een tijdelijk onderkomen krijgen. Bij een niet in het hoofdwerk vermelde bet. van het grondwoord.
Opvangcentrum, plaats waar van elders komende personen, inz. vluchtelingen, verzameld en voorlopig ondergebracht en verzorgd worden; ook een toevlucht voor `losgeslagen' personen, verslaafden enz.,   V. DALE [1976].
— De eerste speciaal voor blinden bestemde inrichting — een soort opvangcentrum — werd in 1260 in Parijs in het leven geroepen,   O.K.W. Med. 28, 235 b [1964].
© 2007 INL. Artikel gepubliceerd in 1904.